Jak dywan zieleni – obszerny, szeroki, pochłaniający wielki teren pobliskiego ujścia wodnego. Tak kojarzy mi się Podagrycznik. Jeśli chodzi o zwolenników to zdania są podzielone, może przez to że młode liście w smaku mają odrobinę goryczki. Ale to niestety skaza większości dzikich chwastów.
Dawniej w Polsce leczono nim dnę moczową, przez co zawdzięcza oryginalną nazwę, która potrafi wykręcić język. Nasz bohater należy do rodziny selerowatych, co oznacza że łatwo można go pomylić z jego kuzynami jak np. kminek, marchewnik anyżowy, marchew zwyczajna, trybula i inne. Problem w tym że wszystkie są do siebie bardzo podobne a w tej rodzinie znajdziemy smaczne i zdrowe ale również trujące ( barszcz Sosnowskiego, szalej jadowity). Nie wspominam o tym bez powodu, chciałbym was ostrzec, że jeśli nie jesteście pewni, nie zabierajcie niczego do domu. Ponadto podagrycznik to bogactwo witamin które znajdzie miejsce w codziennej diecie.
Podagrycznik pospolity / Aegopodium podagraria
rodzina – selerowate (Apiaceae)
nazwy potoczne – ger, giersz, kozia stopa, krzemionka, barszlica, srocyna
informacje:
– wysokość do 1 m.
– czołgające się kłącza, łodyga wzniesiona, pusta w środku, gruba
– kwiaty białe 1 mm średnicy, zebrane na baldachu szczytowym
– liście trójlistkowe, środkowy największy
– pospolity w Polsce; rośnie na brzegach rzek, rowów, przy zbiornikach wodnych, polach, cienistych lasach, nieużytkach.
– bylina, geofit, hemikryptofit
– kwitnie od czerwca do lipca
– młode liście, pędy dostępne na wiosnę
skład/ działanie:
– moczopędne
– przeciwzapalne
– zawiera flawonoidy, karoteny, kwasy organiczne, terpeny, olejki eteryczne, witaminę C i prowitaminę A
– leczono dawniej dnę moczową
– pomagało przy kamienicy nerkowej
– poprawa przemiany materii
– świeże liście pomagają przy gojeniu ran
do wykorzystania
– młode liście (marzec – maj)
– starsze liście (opcjonalnie)
– kwiaty
w kuchni:
– dobry zamiennik szpinaku
– do zup
– świeżych sałatek, o ile lubisz lekką goryczkę
– jadalny świeży jak i po obróbce
– kiszony, piklowany
przeciwwskazania /ważne:
– kobiety w ciąży i podczas laktacji nie powinny spożywać podagrycznika
– jeśli nie masz pewności, nie zbieraj, można łatwo pomylić z trującym szalejem jadowatym
ciekawostki:
– jeśli nie jesteś pewny czy to kwiaty podagrycznika, zobacz czy nie siedzą na nich chrząszcze, uwielbiają pyłek z podagrycznika
– dawniej Rzymianie używali podagrycznik w swoich kuchniach

Podagrycznik pospolity / Aegopodium podagraria. Zielony dywan pełen witamin.
Jak dywan zieleni – obszerny, szeroki, pochłaniający wielki teren pobliskiego ujścia wodnego. Tak kojarzy mi się Podagrycznik. Jeśli chodzi o zwolenników to zdania są podzielone, może przez to że młode liście w smaku mają odrobinę goryczki. Ale to niestety skaza większości dzikich chwastów. Dawniej w Polsce leczono nim dnę moczową, przez co zawdzięcza oryginalną nazwę,…
Jedna odpowiedź na “Podagrycznik pospolity / Aegopodium podagraria. Zielony dywan pełen witamin.”
-
[…] Hemikryptofity – rośliny naziemnopączkowe, to forma życiowa roślin. Pączki tych roślin odnowieniowe są na powierzchni gleby, albo tuż pod nią. Ten gatunek roślin stanowi połowę wszystkich roślin występujących w klimacie umiarkowanym. Do tej formy życiowej roślin, należą rośliny dwuletnie i byliny. W trudnych warunkach jak zima czy susza, chronią je stare liście, ściółka, obumarłe gałęzie czy zwiędłe rośliny.Przykłady hemikryptofitów:– roślina dwuletnia (niezapominajka leśna, dziewanna kutnerowata)– bylina (lebiodka pospolita, podagrycznik pospolity) […]
PolubieniePolubienie










Dodaj odpowiedź do Hemikryptofity – definicja pojęcia, przykłady – Chwasty od Kuchni Anuluj pisanie odpowiedzi